ریال ایران (و تومان) دچار سقوط تاریخی و بی‌سابقه‌ای شده است، به‌طوری که روند افت ارزش پول ملی در ماه‌های پایانی سال ۲۰۲۶ شتاب حادی به خود گرفته است. این کاهش ارزش دیگر یک افت عادی نیست، بلکه به بحران تورم افسارگسیخته‌ای تبدیل شده که معیشت عمومی و وضعیت بازارها را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. چندین عامل اقتصادی و سیاسی هم‌زمان باعث بروز این بحران شده‌اند؛ در رأس آن‌ها محاصره دریایی و تحریم‌های فشرده آمریکا در سال ۲۰۲۶ قرار دارد که توانایی ایران برای صادرات نفت را تقریباً به‌طور کامل فلج کرده و منبع اصلی ورود ارز به کشور را قطع نموده است. علاوه بر این، مسدود شدن کانال‌های بانکی بین‌المللی موجب ایجاد 'هراس مالی' شده و بازرگانان و شهروندان را واداشته تا برای حفظ ارزش دارایی‌های خود، پول ملی را به دلار یا طلا تبدیل کنند. این شرایط قدرت خرید مردم را به شدت تضعیف کرده و قیمت کالاهای اساسی و وارداتی را به سطوح بی‌سابقه‌ای رسانده است، به‌گونه‌ای که تأمین مایحتاج روزانه به امری بسیار دشوار تبدیل شده است. هم‌زمان با سقوط ارزش پول ملی، کشور با کمبود شدید در حوزه‌های انرژی و برق نیز مواجه شده که تولید صنعتی را مستقیماً مختل کرده است [منابع اقتصادی و رسانه‌های بین‌المللی](https://www.google.com/search?q=)